TÜBA, COP31 için hazırladığı raporda iklim değişikliğiyle mücadelede bilimsel yol haritası sundu. 2035 hedefleri için somut eylem önerileri içeren rapor, enerji, atık yönetimi ve şehirleşme gibi kritik alanlara odaklanıyor.
Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu (TÜBA), 31. Taraflar Konferansı (COP31) Başkanlığı’nın 2035 Küresel Uygulama Hedefleri doğrultusunda hazırladığı raporla iklim değişikliğiyle mücadeleye yönelik bilimsel politika önerilerini sundu. Çevre, enerji, şehircilik, sanayi, eğitim ve finans alanlarını kapsayan rapor, ülkelerin 2035 hedeflerine ulaşması için uygulanabilir yol haritaları ve somut eylem planları içeriyor.
TÜBA Başkanı Prof. Dr. Muzaffer Şeker, COP31’e ev sahipliği yapmanın Türkiye için tarihi bir sorumluluk olduğunu belirtti. Raporun, TÜBA’nın iklim değişikliği, enerji, gıda, sürdürülebilir kalkınma ve uluslararası ilişkiler alanlarında yürüttüğü disiplinler arası çalışmaların bir ürünü olduğunu ifade eden Şeker, iklim krizinin bilim, teknoloji ve uluslararası iş birliğiyle yönetilebileceğini vurguladı. Şeker, raporun COP31 sürecinde karar vericiler için bilimsel bir referans olacağını söyledi.
Bilimin iklim krizine karşı en güvenilir rehber olduğunu belirten Başkan Şeker, raporun bilim insanları, politika yapıcılar ve uluslararası kuruluşlar arasında ortak bir anlayış geliştirmeyi hedeflediğini dile getirdi. Yapay zekanın erken uyarı sistemlerinden enerji yönetimine kadar iklim mücadelesini hızlandırabilecek önemli bir araç olduğunu vurgulayan Prof. Şeker, bu teknolojilerin etik ve insan odaklı geliştirilmesi gerektiğini ekledi. Çevresel krizlerin sadece iklim değişikliğinden değil, savaşlar ve doğal kaynakların sürdürülemez kullanımından da kaynaklandığını belirten Şeker, kalıcı çevresel sürdürülebilirliğin kalıcı barışla mümkün olabileceğine dikkat çekti.
COP31 Başkanlığı’nın 2035 Küresel Uygulama Hedefleri için bilimsel dayanak oluşturmak amacıyla hazırlanan rapor, temel sorunun teknoloji eksikliği değil, uygulamanın yavaş ilerlemesi ve ülkelerin finansman ile kurumsal kapasite açısından desteklenmesi gerekliliği olduğunu ortaya koyuyor. Rapor, mevcut teknolojiler ve bilgi birikimiyle hangi küresel iklim hedeflerinin gerçekleştirilebileceğini analiz ediyor.
Çalışma, elektrifikasyon, sıfır atık ve metan azaltımı, iklime dirençli şehirler, döngüsel sanayi, iklim eğitimi ve iklim finansmanı konularına odaklanıyor. Raporun dikkat çekici bulgularından biri enerji dönüşümüne ilişkin. Küresel nihai enerji tüketiminde elektriğin payının 2035’e kadar %35’e çıkarılmasının teknik ve ekonomik olarak mümkün olduğu belirtiliyor. Bunun için yenilenebilir enerjinin payının artırılması, fosil yakıt kullanımının azaltılması ve enerji depolama yatırımlarının hızlandırılması gerektiği ifade ediliyor.
Atık yönetimi konusunda, dünyanın atıkları bertaraf etmeye değil, kaynak kullanımını yeniden tasarlamaya odaklanması gerektiği belirtiliyor. Geri kazanım yatırımlarının karbon emisyonlarını düşürdüğü, ancak asıl dönüşümün atık oluşumunu azaltan döngüsel ekonomi politikalarıyla mümkün olacağı vurgulanıyor. Şehirleşme başlığında, binaların karbon emisyonlarındaki yüksek payına dikkat çekilerek, enerji verimliliği yüksek yapıların yaygınlaştırılması ve iklim dirençli şehir planlamasının önemi belirtiliyor. Sanayi bölümünde ise ham madde kullanımının azaltılması ve döngüsel malzeme kullanım oranının 2035’e kadar en az %15’e çıkarılması hedefleniyor. Eğitim bölümünde ise iklim değişikliği konusunda yaygın eğitim programlarının teknoloji ve finans kadar önemli olduğu ifade ediliyor.
Yorum Yap